Tag

wearables

Browsing

Naukowcy z University of Southern California stworzyli pierścień, który wykrywa stres za pomocą światła bliskiej podczerwieni, a nie elektrod przylegających do skóry. Urządzenie z wbudowaną sztuczną inteligencją śledzi też tętno i według testów lepiej radzi sobie z rozróżnieniem stresu od ruchu czy gorąca niż popularne czujniki elektrodowe.

Dlaczego dotychczasowe pomiary zawodzą

Wiele opasek i zegarków mierzy stres za pomocą aktywności elektrodermalnej (EDA), czyli zmian przewodnictwa skóry związanych z pracą gruczołów potowych. Metoda wymaga stałego kontaktu elektrod ze skórą. Żele przewodzące wysychają, a ruch i przesuwanie się urządzenia zakłócają odczyty, więc długotrwałe pomiary tracą wiarygodność.

Zespół kierowany przez Yassera Khana i doktoranta Md Farhada Hassana poszedł inną drogą. Gdy odczuwamy stres, układ współczulny pobudza gruczoły potowe eccrine, a pod skórą zachodzą drobne zmiany jeszcze zanim pojawi się widoczny pot. Badacze postanowili je obserwować światłem. Jak ujął to Khan: „Nasz pomysł jest bardzo prosty: chcemy patrzeć światłem na ten niewielki pot pod skórą”.

Jak działa pomiar światłem

Metodę nazwano optodermalną aktywnością (ODA). Inspiracją była fotopletyzmografia (PPG), której smartwatche używają do pomiaru przepływu krwi. W pierścieniu pracują dwie diody bliskiej podczerwieni:

  • jedna świeci na długości fali 960 nanometrów i reaguje na zmiany zawartości wody związane z potem,
  • druga, 1250 nanometrów, służy jako stabilny punkt odniesienia.

Porównanie odbicia obu wiązek pozwala śledzić aktywność potową pod skórą bez elektrod i żelu. Ten sam układ optyczny zbiera również dane PPG, z których wyliczane są tętno i jego zmienność. Dodatkowo czujnik temperatury i akcelerometr pomagają odróżnić stres psychiczny od wysiłku lub pocenia się z gorąca.

Wyniki testów

  • Sygnał optyczny zgadzał się średnio w 86% z komercyjnym czujnikiem EDA na żelu podczas prób stresowych.
  • W krótkich testach pierścień poprawnie odróżniał stres od relaksu w ponad 90% przypadków, a klasyczne EDA w mniej niż 78%.
  • Przy czterech sytuacjach (stres, relaks, ruch, pocenie się od ciepła) pierścień osiągnął w teście 100% trafności, a EDA 75%.
  • Po 12 godzinach noszenia skuteczność EDA spadła do 57%, a pierścień utrzymał około 80%.

Model uczenia maszynowego działa bezpośrednio na urządzeniu, więc surowe dane biometryczne nie trafiają na zewnętrzny serwer. Skraca to opóźnienia i zostawia wrażliwe informacje u użytkownika.

Co to oznacza w praktyce

Na razie to prototyp badawczy. Technologia jest w trakcie zgłoszenia patentowego i może zostać udostępniona do komercyjnego licencjonowania. Zespół planuje całoroczne badanie z udziałem 40 osób w środowisku biurowym, a także pracuje nad ograniczeniem zakłóceń od nadmiernego potu na powierzchni skóry i rozszerzeniem testów na inne rodzaje stresorów. Wyniki, choć obiecujące, pochodzą z ograniczonych prób, więc trzeba poczekać na potwierdzenie na większej grupie.

Dla polskiego czytelnika to na razie ciekawostka, a nie produkt do kupienia. Rynek smart ringów i opasek z pomiarem stresu już istnieje, ale ich odczyty traktuje się raczej orientacyjnie, a nie diagnostycznie. Jeśli podobne urządzenie trafi do sprzedaży w Europie, jako sprzęt przetwarzający dane o zdrowiu będzie podlegać unijnym zasadom ochrony danych, w tym RODO. Lokalne przetwarzanie danych w pierścieniu może być tu atutem. Pomiar stresu nie zastąpi jednak rozmowy ze specjalistą, jeśli problemy z lękiem czy nastrojem utrzymują się dłużej.

Źródło: Tech Xplore – „Smart ring tracks stress with infrared light instead of skin electrodes”

calganx.net amtm.pl 034548.org